Moleqlar kortingscode 10% op aanvraag

De werkzaamheid en veiligheid van suppletie met β-nicotinamide-mononucleotide (NMN) bij gezonde volwassenen van middelbare leeftijd: een gerandomiseerde, multicenter, dubbelblinde, placebogecontroleerde, dosisafhankelijke klinische studie in parallelle groepen

In dierproeven verhoogde suppletie met β-nicotinamide-mononucleotide (NMN) de concentraties van nicotinamide-adenine-dinucleotide (NAD) en verbeterde de gezondheid en de levensverwachting met grote veiligheid. Het is echter onduidelijk of deze effecten op mensen kunnen worden overgedragen.

Deze gerandomiseerde, multicenter, dubbelblinde, placebogecontroleerde, dosisafhankelijke klinische studie omvatte 80 gezonde volwassenen van middelbare leeftijd die werden gerandomiseerd voor een 60-daagse klinische studie en eenmaal daags een orale dosis placebo, 300 mg, 600 mg of 900 mg NMN kregen. Het primaire doel was het bepalen van de NAD-concentratie in het bloed bij dosisafhankelijke toediening. De secundaire doelen waren de beoordeling van de veiligheid en verdraagbaarheid van de NMN-suppletie, evenals de beoordeling van de klinische werkzaamheid door meting van de lichamelijke prestaties (zes minuten looptest), de biologische leeftijd in het bloed (Aging.Ai 3.0-rekenmachine), de Homeostatic Model Assessment for Insulin Resistance (HOMA-IR) en de subjectieve beoordeling van de algemene gezondheidstoestand [36-Item Short Form Survey Instrument (SF-36)].

De statistische analyse werd uitgevoerd met de Per-Protocol-analyse, waarbij het significantieniveau werd vastgesteld op p = 0,05. Alle 80 deelnemers voltooiden de studie zonder inbreuk op het studieprotocol. De NAD-concentraties in het bloed waren in alle met NMN behandelde groepen op dag 30 en dag 60 in vergelijking met placebo en de uitgangswaarde statistisch significant verhoogd (alle p ≤ 0,001).

De NAD-concentraties in het bloed waren het hoogst in de groepen die 600 mg en 900 mg NMN innamen. Bij de monitoring van ongewenste voorvallen (AE’s), laboratorium- en klinische metingen werden geen veiligheidsproblemen vastgesteld en de NMN-suppletie werd goed verdragen. De toename van de loopafstand tijdens de zes minuten looptest was in de groepen 300 mg, 600 mg en 900 mg in vergelijking met placebo zowel op de 30e als op de 60e. De biologische leeftijd in het bloed steeg in de placebogroep significant en bleef in alle met NMN behandelde groepen op dag 60 onveranderd, wat leidde tot een significant verschil tussen de behandelde groepen en placebo (alle p < 0,05).

De HOMA-IR-waarde vertoonde bij alle met NMN behandelde groepen in vergelijking met placebo op dag 60 geen statistisch significante verschillen. De verandering van de SF-36-scores op dag 30 en dag 60 duidde op een statistisch significant betere gezondheidstoestand van alle drie de behandelde groepen in vergelijking met de placebogroep (p < 0,05), met uitzondering van de verandering van de SF-36-score in de 300 mg-groep op dag 30. De NMN-suppletie verhoogt de NAD-concentratie in het bloed en is bij een orale dosering van maximaal 900 mg NMN dagelijks veilig en goed verdraagbaar. De klinische werkzaamheid, uitgedrukt door de NAD-concentratie in het bloed en de lichamelijke prestaties, is bij een dosis van 600 mg dagelijkse orale inname het hoogst.

Deze studie werd geregistreerd bij ClinicalTrials.gov, NCT04823260, en Clinical Trial Registry – India, CTRI/2021/03/032421.((https://pubmed.ncbi.nlm.nih.gov/36482258/))

Alleen al van april 2023 tot april 2024 werden 169 publicaties bij Pubmed gepubliceerd.

Nicotinamide mononucleotide (NMN) is een voorloper van nicotinamide adenine dinucleotide (NAD+), die in het lichaam wordt gesynthetiseerd door de afbraak van nucleotiden. Het is belangrijk op te merken dat NMN zelf niet in natuurlijke voedingsmiddelen in significante hoeveelheden voorkomt. In plaats daarvan zijn NAD+ en NADH (de gereduceerde vorm van NAD+) in een verscheidenheid aan voedingsmiddelen te vinden.

Voedingsmiddelen die relatief hoge hoeveelheden NAD+ kunnen bevatten, zijn over het algemeen voedingsmiddelen die rijk zijn aan niacine (vitamine B3), omdat niacine in het lichaam in NAD+ kan worden omgezet. Enkele voedingsmiddelen die goede bronnen van niacine zijn, zijn:

1. Vlees (vooral lever)
2. Vis (bijv. tonijn, zalm)
3. Gevogelte (bijv. kip, kalkoen)
4. Zuivelproducten (vooral melk en kaas)
5. Eieren
6. Volkorenproducten (bijv. volkorenbrood, volkorenpasta)
7. Peulvruchten (bijv. bonen, linzen)
8. Noten en zaden (bijv. zonnebloempitten, pinda’s)

Het is belangrijk op te merken dat de opname van niacine uit natuurlijke voedingsmiddelen normaal gesproken voldoende is om aan de behoeften van het lichaam te voldoen. De suppletie met NMN of NAD+ direct is niet gebruikelijk en vereist verder onderzoek om de potentiële effecten en veiligheid beter te begrijpen.

“Longevity” is een term die de levensduur of levensduur van een organisme beschrijft. In de context van gezondheid en welzijn verwijst Longevity naar de bevordering van een langer en gezonder leven. Dit omvat strategieën, interventies en veranderingen in levensstijl die erop gericht zijn het verouderingsproces te vertragen, de kwaliteit van leven te verbeteren en het risico op leeftijdsgebonden ziekten te verminderen.

Onderzoeksgebieden die zich met Longevity bezighouden, omvatten onder andere:

1. Gezonde voeding: De selectie van voedingsmiddelen die rijk zijn aan voedingsstoffen en een evenwichtige voeding bevorderen, kan het risico op ziekten verminderen en de levensduur bevorderen.
2. Lichamelijke activiteit: Regelmatige lichamelijke beweging en sport kunnen de lichamelijke conditie verbeteren, het risico op hart- en vaatziekten en andere chronische ziekten verminderen en de levensduur bevorderen.
3. Stressmanagement: De beheersing van stress en de bevordering van een positieve mentale gezondheid zijn belangrijke factoren voor een langer en gezonder leven.
4. Slaapkwaliteit: Voldoende en rustgevende slaap is belangrijk voor de regeneratie van het lichaam en kan het risico op ziekten verminderen en de levensduur bevorderen.
5. Preventieve geneeskunde: Vroegtijdige opsporing en preventie van ziekten kunnen ertoe bijdragen gezondheidsproblemen te vermijden of vroegtijdig te behandelen en zo de levensduur te bevorderen.

Longevity is een multidimensionaal concept dat vele aspecten van het leven omvat. Wetenschappelijk onderzoek en de ontwikkeling van nieuwe technologieën spelen een belangrijke rol bij de exploratie en bevordering van Longevity.

De epigenetica is een gebied van de biologie dat zich bezighoudt met veranderingen in de genactiviteit die niet op veranderingen in de DNA-sequentie zelf terug te voeren zijn. Deze veranderingen kunnen worden beïnvloed door omgevingsfactoren, levensstijl, voeding en andere externe invloeden. In de context van de gezondheid speelt de epigenetica een belangrijke rol, omdat ze kan verklaren hoe omgevingsfactoren het risico op ziekten beïnvloeden en hoe bepaalde gedragingen en interventies de genetische expressie kunnen beïnvloeden.

Enkele belangrijke aspecten van de epigenetica met betrekking tot de gezondheid zijn:

Ontwikkeling van ziekten: Epigenetische veranderingen kunnen het risico op de ontwikkeling van ziekten zoals kanker, hart- en vaatziekten, diabetes en neurologische aandoeningen verhogen. Zo kunnen milieutoxines of een ongezonde voeding epigenetische veranderingen veroorzaken die het risico op kanker verhogen.

Levensstijl en omgevingsfactoren: Levensstijlfactoren zoals voeding, beweging, stress en slaap kunnen epigenetische veranderingen beïnvloeden. Een gezonde levensstijl kan ertoe bijdragen positieve epigenetische veranderingen te bevorderen en het risico op ziekten te verminderen.

Precisiegeneeskunde: De epigenetica maakt het mogelijk individuele verschillen in de genexpressie beter te begrijpen en gepersonaliseerde behandelingsbenaderingen voor ziekten te ontwikkelen. Door rekening te houden met de epigenetische profielen van een individu kunnen artsen en onderzoekers preciezere diagnoses stellen en op maat gemaakte therapieën ontwikkelen.

Erfelijkheid en ontwikkeling: Epigenetische veranderingen kunnen van generatie op generatie worden doorgegeven en de ontwikkeling en gezondheid van nakomelingen beïnvloeden. Deze veranderingen kunnen echter ook in de loop van het leven worden verworven en zijn vaak omkeerbaar, wat betekent dat veranderingen in levensstijl positieve effecten op de epigenetische regulatie kunnen hebben.

Over het algemeen laat de epigenetica zien hoe omgevingsfactoren met de genetische regulatie interageren en hoe deze interacties de gezondheid en ziekte kunnen beïnvloeden. Door een beter begrip van de epigenetische mechanismen kunnen nieuwe benaderingen voor de preventie, diagnose en behandeling van ziekten worden ontwikkeld.